Μήπως ο άνδρας ή η γυναίκα σας ξεχνά διαρκώς καθημερινά πράγματα που έχει να κάνει και χάνει τις ημέρες; Μήπως υπάρχουν στιγμές που αισθάνεστε ότι αντί να ζείτε με το σύντροφό σας μεγαλώνετε άλλο ένα παιδί; Ίσως ο γάμος σας να πάσχει από διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και συγκέντρωσης (ADHD)!Ένας γάμος με ADHD; Μπορεί να ακούγεται εντυπωσιακή ως φράση, ωστόσο η ιδέα ότι τα προβλήματα συγκέντρωσης μπορεί να αποτελούν πρόβλημα στις σχέσεις μεταξύ ενηλίκων απασχολεί ολοένα και περισσότερο τους ειδικούς στο χώρο της ψυχικής υγείας. Σε ένα γάμο, τα συνηθισμένα συμπτώματα της διαταραχής, αφηρημάδα, ανοργανωσιά, η λησμονιά, μπορεί να παρερμηνευθούν ως οκνηρία, εγωισμός, και έλλειψη αγάπης και ενδιαφέροντος.
Οι ειδικοί υποδεικνύουν ότι τουλάχιστον 4% των ενηλίκων έχουν τη διαταραχή, ότι τουλάχιστον τα μισά παιδιά με ADHD δεν το ξεπερνούν ποτέ πλήρως και ότι εξακολουθούν να παλεύουν με τα συμπτώματά του και στην ενήλικη ζωή τους, επίσης ότι πολλοί ενήλικες με τη διαταραχή δεν διαγνώστηκαν ποτέ με τη διαταραχή ως παιδιά.
Οι ενήλικες που αντιμετωπίζουν διαταραχές προσοχής συχνά αναπτύσσουν δεξιότητες που τους βοηθούν να οργανώνονται και να παραμένουν συγκεντρωμένοι, αλλά οι ειδικοί λένε ότι πολλοί από αυτούς αντιμετωπίζουν προβλήματα στο σπίτι, όπου η τάση τους να είναι αφηρημένοι αποτελεί διαρκή πηγή συγκρούσεων. Κάποιες έρευνες δείχνουν ότι αυτοί οι ενήλικες έχουν διπλάσιες πιθανότητες να είναι χωρισμένοι, μια άλλη μελέτη εντόπισε υψηλά επίπεδα αναστάτωσης σε ποσοστό 60% των γάμων όπου ο ένας σύντροφος έπασχε από τη διαταραχή.
«Συνήθως οι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν με ποιο τρόπο επιδρά η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και συγκέντρωσης στο γάμο τους διότι ποτέ δεν το έχουν συζητήσει αυτό», αναφέρει η Melissa Orlov συγγραφέας του βιβλίου “The ADHD Effect on Marriage” (Η επίδραση της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής και Συγκέντρωσης στο γάμο) το οποίο πρόκειται να δημοσιευτεί το Σεπτέμβριο.
Η Ms. Orlov είπε ότι ξεκίνησε να μελετά την επίπτωση της ελλειμματικής προσοχής στις σχέσεις όταν πριν από πέντε χρόνια ο άντρας της διαγνώστηκε με αυτή. Παρόλο που δούλευε για χρόνια με τον Dr. Ned Hallowell, σημαντικό ερευνητή στο αντικείμενο αυτό, η Ms. Orlov δεν είχε ποτέ συνειδητοποιήσει ότι η διαταραχή αυτή κατέστρεφε το γάμο της.
«Ένιωθα ότι ήταν διαρκώς ασυνεπής», ανέφερε σε συνέντευξή της. «Ποτέ δεν μπορούσα να βασιστώ πάνω του. Αυτό πάει από το να νιώθεις διαρκώς υπεύθυνος για όλα σε ένα χρόνιο θυμό. Δεν μου άρεσε ούτε το πως είχα φτάσει να είμαι εγώ». (Τώρα πλέον ο γάμος τους είναι ευτυχισμένος, προσθέτει).
Φυσικά, τα παράπονα ότι κάποιος από τους συζύγους είναι αδιάφορος ή δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία, ή δεν βοηθά αρκετά στο σπίτι, δεν περιορίζονται μόνο στους γάμους κατά τους οποίους ο ένας ή και οι δύο σύντροφοι έχουν προβλήματα συγκέντρωσης. Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Συγκέντρωσης, όμως μπορεί να επιδεινώσει μια κατάσταση.
Μπορεί να βρεθεί ο ένας από τους δύο συντρόφους να είναι 100% υπεύθυνος για τις υποχρεώσεις του σπιτιού καθώς ο άλλος ξεχνά να πάρει τα παιδιά από το σχολείο ή να πληρώσει τους λογαριασμούς στην ώρα τους. Οι σύντροφοι που δεν έχουν το πρόβλημα συγκέντρωσης, μπορεί να νιώθουν παραμελημένοι ή ότι δεν τους αγαπούν όταν ο ή η σύντροφός τους αφαιρείται τόσο, ή σε μια άλλη έκφανση της διαταραχής, εστιάζει υπερβολικά, «κολλάει» με κάποια δουλειά ή με ένα παιχνίδι στον υπολογιστή. Μπορεί να νιώθουν ότι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να γκρινιάζουν διαρκών ώστε να γίνουν οι δουλειές που πρέπει.
Οι σύντροφοι που έχουν το πρόβλημα προσοχής και συγκέντρωση όμως, συχνά δεν κατανοούν το λάθος που μόλις έκαναν, και μπερδεύονται από την έκρηξη οργής του συντρόφου τους. Μια μεγάλη λίστα υποχρεώσεων ή ένα ακατάστατο σπίτι μπορεί να μοιάζουν υπερβολικά δύσκολα για το μυαλό του ατόμου με ελλειμματική προσοχή και συγκέντρωση, οδηγώντας το να κρυφτεί στον υπολογιστή ή σε κάποιο ηλεκτρονικό παιχνίδι, ενισχύοντας το θυμό του συντρόφου τους.
«Δεν είναι τεμπέληδες, ούτε αδιάφοροι προς το σύντροφό τους, απλά δεν μπορούν να συγκεντρωθούν», αναφέρει η Ms. Orlov. «Εάν όμως δεν το γνωρίζεις ότι το πρόβλημα είναι η συγκέντρωση του ατόμου, τότε αρχίζεις να σκέφτεσαι ότι δεν ενδιαφέρεται για σένα και ο θυμός και η απογοήτευση αυξάνονται μέσα σου».
Παρόλο που η θεραπεία συνήθως ξεκινά με φαρμακευτική αγωγή, συνήθως αυτό δεν λύνει τα προβλήματα του ζευγαριού. Μπορεί να χρειαστεί συμβουλευτική για να επιλυθούν τα συσσωρευμένα συναισθήματα απογοήτευσης. Οι στρατηγικές συμπεριφορικής θεραπείας και δεξιότητες αντιμετώπισης και για τους δύο συντρόφους είναι πολύ σημαντικές, έτσι για παράδειγμα η Ms. Orlov κατήργησε τις εκτενείς λίστες υποχρεώσεων και τις αντικατέστησε με καρτελάκια που περιέχουν μια εργασία το κάθε ένα, ταξινομημένα κατά σειρά προτεραιότητας. Είναι μια μικρή αλλαγή με εντυπωσιακά αποτελέσματα, Αναφέρει η ίδια.
Συχνά μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις είναι να αποδεχθούν και οι δύο σύντροφοι το πραγματικό βάρος που μπορεί να επιφέρει μια διαταραχή συγκέντρωσης. Κάποιες φορές οι σύντροφοι που δεν έχουν το πρόβλημα συγκέντρωσης ανησυχούν ότι αυτή η διάγνωση θα δώσει δικαιολογία στον σύντροφό τους να μη βοηθούν, εντωμεταξύ, οι άλλοι σύντροφοι συνήθως δυσκολεύονται να κατανοήσουν με ποιο τρόπο η συμπεριφορά τους επηρεάζει τους υπόλοιπους.
«Αρχικά ήμουν πολύ σκεπτικός για τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής, γενικά» αναφέρει ένας 52-χρονος από το Κλίβελαντ, όταν η επί 26 έτη σύζυγός του διαγνώστηκε. Ενώ μας ζήτησε να μην αναφέρουμε το όνομά του για να προστατευτεί η ιδιοτικότητα της οικογένειάς του.
Περιγράφει μια ζωή «πνιγμένη στις υποχρεώσεις», με τη δουλειά του, η φροντίδα των παιδιών και της συζύγου τους, η φροντίδα του νοικοκυριού και των οικονομικών. «Ύστερα από χρόνια σε αυτή την κατάσταση, ένιωθα ότι δεν είχα δύο αλλά τρία παιδιά και καμία βοήθεια», αναφέρει. «Πάντα εγώ ήμουν αυτός που έλεγε ‘Όχι, δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό’ ή ‘Κάνε εκείνο’. Έπρεπε να γκρινιάζω συνεχώς».
Η αφηρημάδα της γυναίκας τού προκαλούσε ιδιαίτερα προβλήματα όταν τα παιδιά ήταν μικρά. «Μπορεί να ήταν μέσα στο δωμάτιο αλλά να μη δίνει καμία απολύτως σημασία τι συμβαίνει», μας λέει. Η παραδοσιακή συμβουλευτική δεν βοήθησε. Όταν είχαν φτάσει στα όρια του διαζυγίου, η σύζυγος ανακάλυψε την ιστοσελίδα της Ms. Orlov και Dr. Hallowell’s, adhdmarriage.com και άρχισε συμβουλευτική με την Ms. Orlov.. Παρόλο που το ζευγάρι μόλις τώρα ξεκίνησε τη θεραπεία, τώρα πλέον είναι αισιόδοξοι για το κοινό τους μέλλον.
«Ήταν μια αποκάλυψη», αναφέρει η σύζυγος. «Δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο σημαντικό ρόλο έπαιζε η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Συγκέντρωσης στο γάμο μου» - New York Times
Πηγή: HealthView
