Στη νέα έκθεση της ActionAid «Ποιος πολεμά αληθινά την πείνα;» αποκαλύπτεται ότι η πείνα μπορεί να κοστίζει στις φτωχές χώρες 450 δισ. δολάρια το χρόνο, δηλαδή δεκαπλάσια από το ποσό που χρειάζεται για να μειωθεί η πείνα στον κόσμο στο μισό μέχρι το 2015, όπως ορίζει ο πρώτος Αναπτυξιακός Στόχος της Χιλιετίας. Η έκθεση που δείχνει τις πραγματικές ημερομηνίες που με τα σημερινά δεδομένα οι χώρες θα πετύχουν το στόχο αυτό και βαθμολογεί όλα τα κράτη για τις προσπάθειές τους να καταπολεμήσουν την πείνα, δημοσιεύεται με αφορμή τη συνάντηση του ΟΗΕ που θα γίνει στη Νέα Υόρκη 20 με 22 Σεπτεμβρίου για να συζητηθεί η πρόοδος για την επίτευξη των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας.
Η Γενική Διευθύντρια της ActionAid International Joanna Kerr εξηγεί ότι «αν καταπολεμήσουμε την πείνα τώρα θα είναι 10 φορές φθηνότερο από αν την αγνοήσουμε. Η μειωμένη παραγωγικότητα, η κακή υγεία και οι χαμένες εκπαιδευτικές ώρες κοστίζουν στις φτωχές χώρες δισεκατομμύρια. Το κόστος δεν είναι μόνο οικονομικό. Εάν οι κυβερνήσεις δεν κάνουν κάτι τώρα πάνω από ένα εκατομμύριο παιδιά κινδυνεύουν να πεθάνουν μέχρι το 2015 και η μισή Αφρική δεν θα έχει αρκετή τροφή σε 10 χρόνια.
Τα πρόσφατα επεισόδια που είχαν ως αιτία τις υψηλές τιμές στα τρόφιμα δείχνουν ξεκάθαρα ότι οι φτωχές χώρες δεν μπορούν να βασίζονται στις ασταθείς διεθνείς αγορές τροφίμων. Ο καλύτερος τρόπος να αποφευχθεί άλλη μια επισιτιστική κρίση είναι η επένδυση στους μικροκαλλιεργητές που είναι και οι περισσότεροι πεινασμένοι στον κόσμο σήμερα.»
Στην έκθεσή της η ActionAid αποκαλύπτει ότι 20 από τα 28 φτωχά κράτη δεν θα καταφέρουν να μειώσουν την πείνα στο μισό μέχρι το 2015, ενώ σε 12 από αυτά η κατάσταση χειροτερεύει. Παρόλο που ο ΟΗΕ ισχυρίζεται ότι σε παγκόσμιο επίπεδο βρισκόμαστε σε καλό δρόμο για την επίτευξη του στόχου, εάν αφαιρεθεί η Κίνα από την κατάταξη, η πιο επιτυχημένη αναπτυσσόμενη οικονομία, το ποσοστό των ανθρώπων που πεινούν στον κόσμο είναι ίδιο με δύο δεκαετίες πριν, δηλαδή όταν τέθηκε ο στόχος.
Η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, το Μπουρούντι, η Σιέρα Λεόνε, το Πακιστάν και το Λεσότο βρίσκονται στο τέλος της κατάταξης. Όμως, δεν είναι μόνο οι πιο φτωχές, χτυπημένες από πόλεμο ή φυσικές καταστροφές χώρες που κατατάσσονται χαμηλά. Παρά τη γρήγορη ανάπτυξη την ινδικής οικονομίας, οι δραματικές περικοπές στη γεωργία και στην υποστήριξη των μικροκαλλιεργητών έχει ως αποτέλεσμα σχεδόν τα μισά παιδιά της χώρας να είναι υποσιτισμένα και ένας στους πέντε κατοίκους της να πεινά.
Η ActionAid αναφέρει ότι ο στόχος για την πείνα απομακρύνεται σε παγκόσμιο επίπεδο, κυρίως διότι δεν ενισχύεται η γεωργία και η ανάπτυξη της υπαίθρου, δεν υπάρχουν νόμοι που να προστατεύουν το δικαίωμα στην τροφή στα φτωχά κράτη και δεν δίνεται η απαραίτητη τεχνική και οικονομική βοήθεια στους αγρότες όταν καταστρέφεται η παραγωγή τους.
Η Βραζιλία, η Κίνα, το Μαλάουι και το Βιετνάμ που βρίσκονται στην κορυφή της κατάταξης κατάφεραν να μειώσουν δραματικά την πείνα με ισχυρή ενίσχυση των μικροκαλλιεργητών και με προγράμματα κοινωνικής προστασίας όπως προσφορά εργασίας σε δημόσια έργα, δωρεάν γεύματα στα σχολεία, μεταφορά χρημάτων και συσσίτια. Το Μαλάουι κατάφερε να μειώσει τον αριθμό των πεινασμένων από 1,5 εκατ. σε 150.000 μόνο σε πέντε χρόνια. Η Βραζιλία μείωσε στο μισό τον αριθμό των υποσιτισμένων παιδιών σε λιγότερο από 10 χρόνια. Η Κίνα θα πιάσει το στόχο της για την πείνα πέντε χρόνια νωρίτερα.
Τα πλούσια κράτη έχουν κι αυτά τη θέση τους στην κατάταξη. Το Λουξεμβούργο, η Γαλλία, η Ισπανία, η Σουηδία και ο Καναδάς που υποσχέθηκαν ότι θα ενισχύσουν τη γεωργία των φτωχών χωρών βρίσκονται στην κορυφή της λίστας των δωρητριών χωρών. Η Πορτογαλία, η Κορέα, η Ελλάδα, η Νέα Ζηλανδία και η Αυστρία βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις. Οι G8 υποσχέθηκαν 22 δισ. δολάρια το 2009 για την καταπολέμηση της πείνας, όμως από τα χρήματα αυτά η ActionAid εκτιμά ότι τα 14 δισ. από αυτά είναι στην πραγματικότητα παλιές υποσχέσεις που δεν πραγματοποιήθηκαν και δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο πώς τα χρήματα αυτά θα επενδυθούν.
Όπως εξηγεί ο Henry Malumo, Υπεύθυνος της Εκστρατείας HungerFREE για την Αφρική «η κατάσταση είναι δύσκολη και οι προϋπολογισμοί κόβονται. Άρα είναι πολύ σημαντικό οι κυβερνήσεις να επενδύσουν σωστά. Οι πλούσιες χώρες πρέπει να σταματήσουν να κάνουν στατιστικά τερτίπια και πρέπει να δείξουν με ποιο τρόπο και πότε τα χρήματα που υποσχέθηκαν θα φτάσουν στους ανθρώπους που τα χρειάζονται περισσότερο. Το Μαλάουι και η Γκάνα είναι θετικά παραδείγματα για το πώς υποστηρίζοντας μικροκαλλιεργητές μπορεί κανείς να μειώσει την πείνα στο μισό. Με μόνο πέντε χρόνια να απομένουν και σχεδόν 1 δισ. ανθρώπους να πεινούν είναι εξαιρετικά σημαντικό ο κόσμος να ακολουθήσει το παράδειγμά τους.»
Η Γενική Διευθύντρια της ActionAid International Joanna Kerr εξηγεί ότι «αν καταπολεμήσουμε την πείνα τώρα θα είναι 10 φορές φθηνότερο από αν την αγνοήσουμε. Η μειωμένη παραγωγικότητα, η κακή υγεία και οι χαμένες εκπαιδευτικές ώρες κοστίζουν στις φτωχές χώρες δισεκατομμύρια. Το κόστος δεν είναι μόνο οικονομικό. Εάν οι κυβερνήσεις δεν κάνουν κάτι τώρα πάνω από ένα εκατομμύριο παιδιά κινδυνεύουν να πεθάνουν μέχρι το 2015 και η μισή Αφρική δεν θα έχει αρκετή τροφή σε 10 χρόνια.
Τα πρόσφατα επεισόδια που είχαν ως αιτία τις υψηλές τιμές στα τρόφιμα δείχνουν ξεκάθαρα ότι οι φτωχές χώρες δεν μπορούν να βασίζονται στις ασταθείς διεθνείς αγορές τροφίμων. Ο καλύτερος τρόπος να αποφευχθεί άλλη μια επισιτιστική κρίση είναι η επένδυση στους μικροκαλλιεργητές που είναι και οι περισσότεροι πεινασμένοι στον κόσμο σήμερα.»
Στην έκθεσή της η ActionAid αποκαλύπτει ότι 20 από τα 28 φτωχά κράτη δεν θα καταφέρουν να μειώσουν την πείνα στο μισό μέχρι το 2015, ενώ σε 12 από αυτά η κατάσταση χειροτερεύει. Παρόλο που ο ΟΗΕ ισχυρίζεται ότι σε παγκόσμιο επίπεδο βρισκόμαστε σε καλό δρόμο για την επίτευξη του στόχου, εάν αφαιρεθεί η Κίνα από την κατάταξη, η πιο επιτυχημένη αναπτυσσόμενη οικονομία, το ποσοστό των ανθρώπων που πεινούν στον κόσμο είναι ίδιο με δύο δεκαετίες πριν, δηλαδή όταν τέθηκε ο στόχος.
Η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, το Μπουρούντι, η Σιέρα Λεόνε, το Πακιστάν και το Λεσότο βρίσκονται στο τέλος της κατάταξης. Όμως, δεν είναι μόνο οι πιο φτωχές, χτυπημένες από πόλεμο ή φυσικές καταστροφές χώρες που κατατάσσονται χαμηλά. Παρά τη γρήγορη ανάπτυξη την ινδικής οικονομίας, οι δραματικές περικοπές στη γεωργία και στην υποστήριξη των μικροκαλλιεργητών έχει ως αποτέλεσμα σχεδόν τα μισά παιδιά της χώρας να είναι υποσιτισμένα και ένας στους πέντε κατοίκους της να πεινά.
Η ActionAid αναφέρει ότι ο στόχος για την πείνα απομακρύνεται σε παγκόσμιο επίπεδο, κυρίως διότι δεν ενισχύεται η γεωργία και η ανάπτυξη της υπαίθρου, δεν υπάρχουν νόμοι που να προστατεύουν το δικαίωμα στην τροφή στα φτωχά κράτη και δεν δίνεται η απαραίτητη τεχνική και οικονομική βοήθεια στους αγρότες όταν καταστρέφεται η παραγωγή τους.
Η Βραζιλία, η Κίνα, το Μαλάουι και το Βιετνάμ που βρίσκονται στην κορυφή της κατάταξης κατάφεραν να μειώσουν δραματικά την πείνα με ισχυρή ενίσχυση των μικροκαλλιεργητών και με προγράμματα κοινωνικής προστασίας όπως προσφορά εργασίας σε δημόσια έργα, δωρεάν γεύματα στα σχολεία, μεταφορά χρημάτων και συσσίτια. Το Μαλάουι κατάφερε να μειώσει τον αριθμό των πεινασμένων από 1,5 εκατ. σε 150.000 μόνο σε πέντε χρόνια. Η Βραζιλία μείωσε στο μισό τον αριθμό των υποσιτισμένων παιδιών σε λιγότερο από 10 χρόνια. Η Κίνα θα πιάσει το στόχο της για την πείνα πέντε χρόνια νωρίτερα.
Τα πλούσια κράτη έχουν κι αυτά τη θέση τους στην κατάταξη. Το Λουξεμβούργο, η Γαλλία, η Ισπανία, η Σουηδία και ο Καναδάς που υποσχέθηκαν ότι θα ενισχύσουν τη γεωργία των φτωχών χωρών βρίσκονται στην κορυφή της λίστας των δωρητριών χωρών. Η Πορτογαλία, η Κορέα, η Ελλάδα, η Νέα Ζηλανδία και η Αυστρία βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις. Οι G8 υποσχέθηκαν 22 δισ. δολάρια το 2009 για την καταπολέμηση της πείνας, όμως από τα χρήματα αυτά η ActionAid εκτιμά ότι τα 14 δισ. από αυτά είναι στην πραγματικότητα παλιές υποσχέσεις που δεν πραγματοποιήθηκαν και δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο πώς τα χρήματα αυτά θα επενδυθούν.
Όπως εξηγεί ο Henry Malumo, Υπεύθυνος της Εκστρατείας HungerFREE για την Αφρική «η κατάσταση είναι δύσκολη και οι προϋπολογισμοί κόβονται. Άρα είναι πολύ σημαντικό οι κυβερνήσεις να επενδύσουν σωστά. Οι πλούσιες χώρες πρέπει να σταματήσουν να κάνουν στατιστικά τερτίπια και πρέπει να δείξουν με ποιο τρόπο και πότε τα χρήματα που υποσχέθηκαν θα φτάσουν στους ανθρώπους που τα χρειάζονται περισσότερο. Το Μαλάουι και η Γκάνα είναι θετικά παραδείγματα για το πώς υποστηρίζοντας μικροκαλλιεργητές μπορεί κανείς να μειώσει την πείνα στο μισό. Με μόνο πέντε χρόνια να απομένουν και σχεδόν 1 δισ. ανθρώπους να πεινούν είναι εξαιρετικά σημαντικό ο κόσμος να ακολουθήσει το παράδειγμά τους.»
Πηγή: ACTIONAID
